Jacek Fedorowicz — wiek, kariera, żona i życiorys - Stajniazascianek — show-biznes, lifestyle i ciekawostki o gwiazdach

Jacek Fedorowicz to wybitny polski satyryk, aktor, rysownik i felietonista, którego twórczość na stałe wpisała się w historię polskiej kultury. Współtwórca legendarnego teatru Bim-Bom oraz autor kultowego „Dziennika telewizyjnego”, przez dekady kształtował polską scenę kabaretową i radiową.

Spis treści

Kim jest Jacek Fedorowicz?

Jacek Fedorowicz to wszechstronny artysta, którego działalność obejmuje aktorstwo, satyrę, rysunek, malarstwo oraz pracę prezentera telewizyjnego i felietonisty. Urodzony w 1937 roku, swoją karierę artystyczną rozpoczynał w gdańskim studenckim teatrze Bim-Bom, współtworząc go wraz ze Zbigniewem Cybulskim i Bogumiłem Kobielą. Jako satyryk zyskał ogromną popularność dzięki współpracy z Telewizją Polską w latach 60. oraz współtworzeniu magazynu satyrycznego „60 minut na godzinę” w Programie III Polskiego Radia. W swojej pracy zawodowej łączył talenty plastyczne z estradowymi, tworząc liczne rysunki satyryczne oraz autorskie programy kabaretowe. Po 1989 roku stał się rozpoznawalny jako twórca i główny wykonawca popularnego „Dziennika telewizyjnego”. Jego dorobek obejmuje liczne role filmowe, współpracę z kabaretami takimi jak Wagabunda oraz aktywność w drugim obiegu wydawniczym w okresie stanu wojennego.

Jacek Fedorowicz wiek — ile ma lat?

Jacek Fedorowicz urodził się 18 lipca 1937 roku w Gdyni. Obecnie ma 87 lat.

Jacek Fedorowicz pochodzenie i rodzice

Jest synem Janusza i Wandy, którzy byli pracownikami gospodarki morskiej i pochodzili z Warszawy. Podczas okupacji niemieckiej mieszkał wraz z rodzicami na warszawskim Powiślu, a po upadku powstania warszawskiego trafił do obozu Dulag 121 w Pruszkowie.

Jacek Fedorowicz wykształcenie

Ukończył Liceum Ogólnokształcące pw. św. Augustyna, gdzie uzyskał maturę. Następnie podjął studia na Wydziale Malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku, które ukończył z dyplomem w 1960 roku.

Jacek Fedorowicz kariera

Karierę artystyczną rozpoczął w latach 1954–1960 jako współzałożyciel i aktor gdańskiego teatru studenckiego Bim-Bom, gdzie wcielił się m.in. w rolę Dobrego Ducha w programie „Achaaa”. Jeszcze w czasie studiów współpracował z gdańskim radiem oraz prasą, w tym z „Dookoła Świata”, „Po prostu”, „Dziennikiem Bałtyckim” i „Szpilkami”. W latach 60. i 70. współtworzył programy rozrywkowe w TVP, takie jak „Poznajmy się”, „Małżeństwo doskonałe”, „Kariera” oraz „Runda”. W 1964 roku prowadził pierwszy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu. W latach 70. był współautorem magazynu „60 minut na godzinę” w Programie III PR, gdzie stworzył postacie Kolegi Kierownika i Kolegi Kuchmistrza. Występował w kabarecie Wagabunda oraz programie „Popierajmy się”. Po wprowadzeniu stanu wojennego zerwał kontakty z państwowymi mediami, angażując się w działalność Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom oraz występując w drugim obiegu. Od 1989 roku powrócił do telewizji, tworząc m.in. „Dziennik telewizyjny”.

Jacek Fedorowicz najważniejsze filmy i programy

Do najważniejszych osiągnięć filmowych i telewizyjnych artysty należą: debiut w filmie „Do widzenia do jutra” (1960), a także role w produkcjach: „Lekarstwo na miłość” (1966), „Małżeństwo z rozsądku” (1966), „Kochajmy syrenki” (1966), „Polowanie na muchy” (1969), „Milion za Laurę” (1971), „Motodrama” (1971), „Nie ma róży bez ognia” (1974) oraz „Alternatywy 4” (1983). W latach 80. był autorem programów satyryczno-politycznych rozpowszechnianych poza cenzurą, a po 1989 roku prowadził „Dziennik telewizyjny”.

Jacek Fedorowicz nagrody i osiągnięcia

Jacek Fedorowicz został uhonorowany wieloma nagrodami, w tym: nagrodą „Złoty Ekran” (1968, wspólnie z Jerzym Gruzą), nagrodą Komitetu ds. Radia i Telewizji (1968, wspólnie z Jerzym Gruzą), „Złotym Mikrofonem” za radiowe programy rozrywkowe (1975), nagrodą Komitetu ds. Radia i Telewizji dla zespołu „60 minut na godzinę” (1976) oraz nagrodą „Solidarności” za programy satyryczne (1987). W 2007 roku otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.